Kahulugan:
(pangngalan) Ang isang uri ng ibon na umaasa sa mga puno at makapal na mga dahon, na gumagasta ng maraming buhay sa mga puno at bihirang bumaba sa lupa o kung hindi man ay iniiwan ang takip ng canopy. Ang mga ibon ay matatagpuan lamang sa mga kagubatan, bagaman ang uri ng kagubatan ay maaaring malawak na magkaiba, mula sa tropikal na mga kagubatan hanggang sa mga bundok hanggang sa mga kagubatan ng boreal, o kahit na mga puno, mga arboretum, mga parke o iba pang mga kagubatan ng lunsod o suburban.
Ang mga ibon ng Arboreal ay hindi lamang nakakaapekto sa mga punungkahoy, sila ay nagdadalubhasa upang kumuha ng pagkain sa mga punungkahoy, nest sa mga puno o puno ng cavity at kung hindi man ay manatili sa mga puno halos eksklusibo. Bagama't mayroong malaking pagkakaiba-iba sa mga species ng ibong arboreal, ang karaniwang mga katangian ng mga ibon na madalas na ibinabahagi isama ...
- Mabigat na minarkahan ang mga balahibo na nagsisilbing kamangha-manghang sa malagkit na lilim ng mga kakahuyan, bagama't ang mga marka ay maaaring maging maliliwanag na kulay o maaaring magkaroon ng malakas na mga indibidwal na marka o patches. Ang mas maliwanag na balahibo ay magiging mas nakikita sa lilim, na nagiging mas nakikita ang mga ibon sa mga potensyal na kaibigang babae o pinapayagan ang mga kulay na magamit upang takutin ang mga manlulupig.
- Mga diyeta na inangkop sa kapaligiran ng kagubatan, na maaaring insectivorous o frugivorous . Ang mga insectivorous species ng arboreal ay maaaring gumuho ng mga insekto mula sa tumahol, mga sanga o mga dahon, o maaaring lumulutang na lumilipad na mga insekto sa canopy. Sa kabilang banda, ang mga ibong nababagsak ay pabor sa mga puno ng prutas para sa kanilang makatas na pananim.
- Malawak na saklaw na sumasakop sa halos anumang kagubatan sa lupa, depende sa uri ng kagubatan na kinakailangan upang matugunan ang mga pangangailangan ng isang indibidwal na species. Depende sa kanilang mga kagustuhan sa pagkain, marami sa mga ibon na ito ay lumipat o maaaring lumipat sa bahagyang iba't ibang mga diet sa panahon ng pag-aanak upang masulit ang mga puno sa kanilang hanay.
- Mga paa at mga talon na espesyal na inangkop para sa pagdurog at pag-akyat ng mga puno. Ang ilang mga arboreal na mga ibon ay nagdadalubhasa ng mga pag-aayos ng toe na nagpapahintulot sa kanila na umakyat nang patayo o pababa sa mga puno ng puno o iba pa na gumagalaw sa mga sanga, na nagpapahintulot sa kanila na magamit ang karamihan sa tirahan at umangkop sa mga niche na maaaring makaligtaan ng iba pang mga ibon.
Dahil mayroong maraming mga species ng ibon sa arboreal, ang ilang mga ibon ay naging espesyal na inangkop sa ilang mga puno, ngunit ang pagdadalubhasa ay may isang presyo. Kung ang mga puno ay nawasak o mawalan, ang mga ibon na umaasa sa kanila ay hindi madaling ibagay sa mabilis na pagpapalit ng kanilang tirahan, at maaaring mapanganib o mawawala. Ang isang pangunahing halimbawa ng pagdadalubhasa na ito ay ang warbler ng Kirtland , na nakasalalay sa mga habitat na pine jack, ngunit nasa panganib dahil sa pagbabago ng mga kasanayan sa pamamahala ng panggugubat na binago ang tirahan nito upang maging mas angkop. Sa kabutihang palad, kapag kinikilala ng mga conservationist na ang pagdadalubhasa, ang mga hakbang ay maaaring gawin upang protektahan ang mga ibon na umaasa sa ilang mga puno, at sa kaso ng warbler ng Kirtland, ang mga bagong diskarte sa pamamahala ay ginagamit upang makinabang ang kagubatan at ang mga ibon.
Maraming arboreal birds, kabilang ang nuthatches, creepers, woodpeckers, orioles, barbets, chickadees, tits, kinglets, toucans, warblers, maraming mga parrots at ang natatanging hoatzin .
Pagbigkas:
ARR-bore-eee-uhl BERD
Larawan - Eurasian Nuthatch © Craig Nash