Ang butternut ay isang nangungulag puno na natural na lumalaki sa Amerika at dakong timog-silangan ng Canada. Tulad ng ibang mga species sa genus ng Juglans , ang butternut ay isang puno ng walnut na ang binhi ay isang maliit, karaniwang kinakain na kulay ng nuwes. Sila ay karaniwang lumalaki ng apatnapu hanggang animnapung paa ang taas; gayunpaman, ang ilang mga specimens ay na-dokumentado sa higit sa isang daang mga paa! Sa kasamaang palad, ang mga punong butternut ay kasalukuyang na-decimated ng sakit.
Pangalan ng Latin
Ang siyentipikong pangalan ng butternut ay Juglans cinerea . Sila ay isang miyembro ng pamilyang Juglandaceae, na mas kilala bilang pamilyang walnut. Ang pamilya na ito ay binubuo ng ilang iba pang mga puno na sikat na kilala para sa kanilang mga mani; kasama ng mga ito ang Hickory, o Carya genus, at pecan, o Carya illinoinensis . Bagaman hindi lahat ng Juglandaceae ay gumagawa ng mga mani, lahat - kasama ang butternut - may may kalakihan, mahalimuyak na dahon. Ang pinakamalapit na kamag-anak ng butternut ay ang itim na walnut ( Juglans nigra ).
Mga Karaniwang Pangalan
Ang karaniwang Butternut ay tinatawag ding puting walnut. Kadalasang nagkakamali para sa itim na walnut, na kung saan ito ay mabigat na kahawig.
Mga Ginustong USDA Hardiness Zones
Ang Butternut ay lalaking pinakamahusay sa mga zone 3-7 at katutubong sa itaas na silangan ng US at timog Canada. Gayunpaman, ito ay isang matibay puno na lumalaki hanggang sa timog bilang Georgia at maaaring lumago sa mga gubat o patuyuin, mga kagubatan ng mababang lupain. Madalas itong matatagpuan sa mga daluyan.
Laki at Hugis
Ang mga punong butternut ay pangkalahatan halos animnapung talampakan ang taas at kung minsan ay lumalaki hanggang sa isang daang.
Ang mga ito ay may malawak na kumalat na mga sanga na may mga dahon ng tambalan at isang bukas na korona ng mga dahon sa ibabaw. Ang bark ng butternut ay karaniwang kulay abo, ngunit kung minsan ay mas magaan, at ang kanilang mga putot ay madalas na baluktot.
Exposure:
Pinahihintulutan ng mga punungkahoy na ito ang buong araw lamang - sa katunayan, madalas itong ginagamit upang magbigay ng lilim para sa mga mas maliit, maitim na mapagmahal na halaman.
Mga dahon / Bulaklak / Prutas
Ang Juglans cinerea ay may maliliwanag na berdeng dahon na karaniwang lumalaki mga labinlimang hanggang dalawampu't limang pulgada. Ang mga dahon na ito ay lumalaki ng mga leaflets. Ang mga butternut's foliage ay nagiging dilaw kapag ang tulog na panahon ay nagsisimula sa taglagas.
Ang butternut ay monoecious, na nangangahulugan na ito ay lumalaki ng hiwalay na lalaki at babae na mga bulaklak habang namumulaklak sa tagsibol. Ang mga bulaklak ay medyo maliit - lamang ng ilang pulgada ang haba - at sa pangkalahatan ay hindi gaanong mahalaga. Ang mga lalaki na bulaklak nito ay isang dilaw na berde, habang ang mga babaeng bulaklak nito ay mas maliwanag na dilaw at nagbubunga ng mga puno ng puno na nakakain ng nakakain sa taglagas.
Ang butternut ay lumalaki ng dilaw-berdeng prutas sa panahon ng pamumulaklak nito na naglalaman ng mga mani na nakakabit sa husks. Ang mga nuts na ito ay mature sa kurso ng tag-init at sa pangkalahatan ay ganap na mature sa pamamagitan ng pagkahulog. Kapag ang mga husks ay basag, nagbibigay sila ng isang karne, nakakain ng mani.
Mga Tip sa Disenyo
Ang mga butternuts ay karaniwang ginagamit bilang mga puno ng lilim, at maaari ring magamit sa linya sa mga gilid ng mga kalsada. Mabuhay sila sa mga dekada at maaaring lumaki upang maging malaki - sa pangkalahatan, ang isang butternut na nakatanim sa anumang medyo mapagtimpi na silangang lugar na may mahusay na pag-urong lupa ay umunlad sa loob ng maraming taon.
Lumalagong Mga Tip
Ang mga punong ito ay nangangailangan ng buong araw upang lumaki at hindi mabubuhay sa lilim; Gayundin, lumalaki ang mga ito sa pinakamainam na lupa na may mahusay na kanal.
Gayunman, sa pangkalahatan, hindi sila nangangailangan ng sobrang pangangalaga upang makaligtas - ang pinakamalaking banta sa mga pagbabalanse ay mga sakit, hindi anumang problema sa mga kondisyon ng paglaki.
Pagpapanatili / Pagprotekta
Bilang sila ay naging mas ginaw dahil sa sakit, ito ay medyo bihira upang makita ang mga butternuts nakatanim sa pamamagitan ng mga mahilig. Sa kaso na ito, ang pinakamalaking susi ay upang maprotektahan ang mga ito mula sa mga peste at mamantika at tiyaking mabuti ang kanilang lupa.
Mga Peste
Ang mga butternuts ay madaling kapitan sa maraming mga insekto, kabilang ang mga bark beetle, caterpillar, borer, at mga bug ng puntas. Ang grackle ay maaari ring gumawa ng pinsala sa mga butternuts - kumain sila ng prutas.
Mga Sakit
Ang butternut canker, isang sakit na kumalat sa pamamagitan ng fungus, ay nagwawasak ng lubos na kalituhan sa populasyon ng butternut hanggang sa punto na sa ilang mga lugar na ito ay ganap na naalis. Walang lunas at mga puno na nasugatan ng mamamatay-tao ay karaniwang namamatay sa loob ng ilang taon.
Ang mga maagang palatandaan ng mamantika ay mga patay na sanga at tangkay, lalo na sa korona ng puno; mula sa mga sanga na ito, ang kumakalat ay kumakalat sa mas mababang mga dahon. Bagaman patuloy na kumakalat ang luya, maraming umiiral na malupit na mga butternuts ang umiiral - lalo na, ang mga puno ng walang bayad na mga puno bukod sa kagubatan ay tila mas madaling kapitan.