Paano Pinipigilan ng mga Paliparan ang mga Strike ng Ibon?
Libu-libong mga pag-atake ng ibon sa eroplano ay nagaganap bawat taon, ngunit may maraming mga kaligtasan at mga hakbang sa kaligtasan sa mga paliparan upang mapaliit ang mga potensyal na nakakapinsala at mapanganib na mga sitwasyon. Dahil sa maalalahanin na diskarte sa pagkontrol ng ibon sa paliparan, ang karamihan ng mga strike sa ibon ay hindi nagreresulta sa malaking pinsala sa sasakyang panghimpapawid o panganib sa mga pasahero. Patuloy na sinusubaybayan ng mga opisyal ng paliparan ang mga kalapit na wildlife upang mapadalisay ang mga pamamaraan ng pag-iwas sa mga ibon maiwasan ang anumang mga potensyal na problema at upang mabawasan ang epekto sa mga ibon.
Bakit Ibon Tulad ng Mga Paliparan
Ang malalaking kawan ng mga ibon ay mapanganib sa sasakyang panghimpapawid, at sa kasamaang-palad, ang mga ibon ay nakakaranas ng tirahan sa paligid ng maraming abalang paliparan. Dahil ang mga paliparan ay inilalagay sa palawit ng mga malalaking sentro ng lunsod, madalas silang may malalaking tract ng hindi nagamit, hindi paunlad na lupa na nakapaligid sa mga ito bilang mga buffer ng kaligtasan at kaligtasan. Ito ay ang hindi nauupahang lupa na kaakit-akit sa mga ibon, lalo na ang angkop na tirahan na pag-urong dahil sa urban expansion. Kasabay nito, ang pangkalahatang pagmamadali ng paliparan ay madalas na nagpapahina ng malalaking mandaragit, na nagbibigay ng mga ibon ng isang mas ligtas na santuwaryo. Maraming mga paliparan ay malapit din sa matatandaang mga basang lupa o mga pond ng paagusan - ang tubig ay isang napakagandang dampener ng ingay - na kaakit-akit sa paglilipat ng mga waterfowl, mga gull at iba pang malalaking ibon. Sa kasamaang palad, ang parehong mga ibon na pinaka-akit sa mga habitat ay maaaring ipakita ang pinaka-mapanganib na pagbabanta sa sasakyang panghimpapawid.
Paano Mga Paliparan I-minimize ang Mga Strike ng Ibon
Ang parehong malalaking ibon at kawan ng mas maliliit na ibon ay maaaring mapanganib sa sasakyang panghimpapawid, alinman sa pamamagitan ng epekto sa salamin ng kotse o pag-ingot sa mga makina.
Ito ay hindi lamang nagiging sanhi ng malaking pinsala sa eroplano ngunit maaari ring lumikha ng mga mapanganib at hindi ligtas na mga kondisyon sa paglipad kung ang kritikal na pinsala ay nangyayari. Dahil dito, maraming mga paliparan ang may mga pagkukusa sa pagkontrol ng wildlife sa lugar upang mabawasan ang anumang pakikipag-ugnayan sa pagitan ng mga ibon at sasakyang panghimpapawid.
Mayroong tatlong pangkalahatang paraan upang mabawasan ang mga strike ng eroplano ng ibon: baguhin ang tirahan ng mga ibon, kinokontrol ang pag-uugali ng mga ibon at baguhin ang pag-uugali ng mga sasakyang panghimpapawid.
Ang mga paliparan na may pinakamaraming tagumpay sa pagliit ng mga strike sa ibon ay gumamit ng lahat ng tatlong pamamaraan sa pamamagitan ng iba't ibang mga diskarte.
Pagbabago ng Habitat
Ang pagbabago sa tirahan na nakapalibot sa isang paliparan upang hindi ito mag-apela sa mga ibon ay isang madaling paraan upang hikayatin ang mga ligaw na ibon na humingi ng alternatibong paglalagyan at pagpapakain. Ang mabisang hakbang ay kinabibilangan ng:
- Pag-aalis ng mga halaman na nagdudulot ng buto upang puksain ang mga mapagkukunan ng pagkain
- Paggamit ng insecticides o pesticides upang maalis ang mga mapagkukunan ng pagkain para sa mga ibon na kumakain ng insekto
- Sinasaklaw ang mga kalapit na pond sa pamamagitan ng lambat upang maiwasan ang mga ibon mula sa landing
- Pag-alis ng brush at mga puno na nagsisilbing kaakit-akit na mga site ng nesting
- Ang pag-iingat ng damo ay mowed maikling kaya ito ay hindi angkop para sa shelter ng ibon
Pagbabago ng Pag-uugali ng Ibon
Ang ilang mga pamamaraan ay maaaring gamitin upang epektibong baguhin ang pag-uugali ng mga ibon upang hindi sila manatili sa malapit sa isang paliparan. Ang mga pamamaraan na ito ay hindi makakasira sa mga ibon ngunit hinihikayat ang mga ito upang maiwasan ang rehiyon.
- Ang paggamit ng sonik cannons, naitala ang mga tawag sa predator at iba pang mga generators ng ingay upang makagambala sa mga ibon
- Gamit ang mga lasers sa madaling araw at dapit-hapon upang gayahin ang mga mandaragit at takutin ibon ang layo
- Lumilipad ang mga sinanay na falcons sa mga lugar ng paglalagyan upang siraan ang mga ibon bago sila magsilang
- Pagsasanay ng mga aso upang subaybayan ang tirahan at turuan ang mga ibon na maraming lugar ang mga mandaragit
Bilang isang huling paraan, ang mga ibon ay maaaring makuha at relocated sa pamamagitan ng awtorisadong mga opisyal ng control ng wildlife kung hindi nila maaaring hinihikayat na umalis sa lugar natural. Sa matinding mga kaso, ang mga ibon ay maaaring ma-culled na may tamang awtorisasyon.
Pagbabago ng Behaviour na Plane
Ang pag-aaral na magtrabaho kasama ang mga ibon sa pamamagitan ng pagbabago ng mga landas at iskedyul ng flight ay maaaring makatulong na mabawasan ang mga strike sa ibon. Habang ang mga pamamaraan na ito ay maaaring hindi magagawa sa lahat ng paliparan, maaari silang magamit upang matulungan ang trabaho sa paliparan na kasuwato ng mga hayop na nakapalibot dito.
- Ang mga spotters ng pagsasanay na may mga largabista at saklaw upang matukoy ang mga mapanganib na mga lugar ng ibon at nagdidirekta ng mga eroplano sa iba't ibang mga runway o pamamasyal
- Paggamit ng kagamitan sa radar upang subaybayan ang kilusan at kakapalan ng mga kawan ng ibon upang mahulaan ang kanilang pag-uugali at pamahalaan ang mga diskarte sa kontrol nang mas epektibo
- Pagsasaayos ng mga oras ng paglipad upang maiwasan ang pinakamababa na oras para sa aktibidad ng ibon, tulad ng maagang umaga at huli na gabi o sa panahon ng peak period migration
Bakit Nangyayari ang Mga Hayop na Pagkakalat
Sa kabila ng pinakamainam na paggamit ng maraming pamamaraan ng pagpigil at pangangasiwa ng wildlife, ang mga ibon ng eroplano ay nangyayari pa rin. Sinusuri ng mga ornithologist at iba pang mga mananaliksik ang snarge - ang labi ng mga ibon na naapektuhan ng mga eroplano - upang matukoy kung aling uri ng hayop ang pinakamalaking problema at ang pinakamalaking panganib. Sa kaalaman na iyon, maaari nilang patuloy na pinuhin ang mga paraan ng pagkontrol upang maging mas epektibo nang hindi nakakaabala ang mga ibon na hindi nagdudulot ng mga problema.
Tulad ng mga paliparan ay nagiging busier at iskedyul ng mga flight na may mas mataas na dalas at alternatibong tirahan patuloy na pag-urong, higit pa at higit pang mga ibon ay humingi ng magkubli malapit sa paliparan, na nagiging sanhi ng potensyal na mapanganib na sitwasyon. Ang mga paliparan ay dapat na patuloy na alerto para sa iba pang mga fliers sa himpapawid, at habang ang mga bagong kontrol at pagpigil sa mga diskarte ay binuo, inaasahan na ang mga strike ng ibon ay maaaring patuloy na mababawasan.